L’artiste 2017-10-09T11:08:14+00:00

Les sculptures de Sjaak ressemblent à des êtres fantastiques à mi-chemin entre l’homme et l’animal. Elles allient la fantaisie et l’humour, le transparent et les éclats de couleur. Loin de la réalité et des soucis du quotidien.
Ces êtres à deux visages semblent sortis d’un rêve, alors que l’artiste avait un autre dessein.
Ils sont tellement présents et d’une telle beauté que l’on oublierait facilement leur charge éthique et leur signification.

Dans ses sculptures, Sjaak met à nu la tension du fondement moral de l’existence humaine.
Il est difficile d’être plus transparent. Deux visages sur une tête. Quatre yeux. Le bien et le mal. C’est comme une sauce épicée sur un mets délicat, un mélange diabolique et divin.
Quand on a acquis une sculpture de Sjaak Smetsers, on possède tous les deux. C’est la force d’expression de son oeuvre. Vous la ressentirez aussi bien dans ses sculptures que dans sa poésie. Une énergie qui traverse son œuvre, indiquant très clairement que l’artiste va plus loin que cette éternelle dualité. Il arrive même à supprimer la tension entre le verre et le métal en les réunissant. Celui qui regarde ses sculptures ou qui lit ses poèmes comprend qu’il ne perd pas de vue l’harmonie et l’opposition et qu’il réunit l’appartenance et la liberté sans perdre le contact avec le monde qui l’entoure. C’est ainsi qu’il est et qu’il vit. C’est ainsi qu’il est avec les gens et avec moi. C’est peut-être pour cela que je l’aime. Et peut-être aussi pour cela que ses sculptures sont si attirantes.

Quoi qu’il en soit, son thème est universel. Chacun dépouille sa vie pour atteindre à l’essentiel. Sjaak le fait à sa manière. Dans son style de vie, il y a autant de place pour le rire que pour les larmes. Il dépouille sa vie pour trouver son identité la plus profonde et, à partir de là, comprendre le sens de son existence. Pour cela, il a besoin de son métier d’artiste. Il lui faut créer. Nous retrouvons ce cheminement “avec les deux pieds sur terre” dans ses sculptures et ses poèmes. Un monde entre imaginaire et réalité, dans lequel ses sculptures sont bien ancrées avec les deux pieds sur le sol.
Et ce monde est très vaste.

 

Lianne Smetsers – Sampers

Galeriehoudster

Sjaak Smetsers
Bronzen beelden

SJAAK SMETSERS – Een speelse alchemist in TEGELEN

Beeldend kunstenaar Sjaak Smetsers (Venlo, 1954) neemt in de levendige kunstscène een bijzondere positie in. In zijn Tegelse atelier heeft hij de afgelopen jaren een groot leger fabelfiguren gecreëerd. De overwegend polychrome wezens met fraai afgewerkte ‘huiden’ worden heel bewust geconstrueerd. Als een superkunstenaar creëert Sjaak Smetsers stap voor stap zijn unieke figuren. Hij stelt ze met behulp van verschillende disciplines en diverse technieken samen uit sterk verschillende en soms zelfs tegenstrijdige materialen. Zijn kunstwerken zijn nooit aus einem Guss. Iedere keer weer zijn het uitgekiende mixen van gemengde technieken.
Als een speelse alchemist bedenkt Sjaak Smetsers voor ieder nieuw beeld bijzondere materiaalcombinaties. Hij giet als de tijd het toelaat zelf brons; bewerkt tevens koper, staal of (zilver)tin, (ver)smelt diverse soorten glas, appliceert vernuftig bladgoud, bladzilver en metaalfolie.
Daarenboven slijpt, schuurt, polijst en patineert hij al zijn bronzen beelden zelf. Met veel geduld en toewijding vervaardigt hij kleurnuances die we in de natuur niet snel tegenkomen.

Een aantal beelden wordt opgesierd door opvallende riemen. Soms zijn die riemen van roodkoper. Onder sommige riemen zit verlijmd vlakglas, dat subtiel is bewerkt met hamers en tangen om een ‘brokkelend’ effect te creëren. Mede geïnspireerd door de innovatieve Romeinen, die in deze streek reeds tweeduizend jaar geleden wonderbaarlijke glasvariëteiten introduceerden, steekt Smetsers relatief veel tijd in het persoonlijk bewerken en het kunstzinnig omvormen van diverse soorten glas. Zo smelt hij in zijn professionele glasoven onder meer gekleurd glas in transparant gefused glas, pâte de verre en smelt hij bladkoper, goud of zilver in naturel glas.
De driedimensionale fabelwezens van Sjaak Smetsers sluiten inhoudelijk naadloos aan bij een lange West-Europese culturele traditie. De fabeldieren treffen we al in de elfde, twaalfde, dertiende én veertiende eeuw aan. Ze zijn vooral te zien op apocalyptische voorstellingen op portalen of op luchtbogen van Romaanse en Gotische kerken.
Rond 1500 komen we ze tegen in het buitengewoon vreemde werk van Jheronimus Bosch en later ook bij de familie Brueghel. In de tweede helft van de 19de en het begin van de 20ste eeuw zien we fabelwezens met meer morbide en vileine trekken opduiken bij symbolistische en surrealistische kunstenaars zoals Max Ernst en Joan Miró.
Na de Tweede Wereldoorlog vinden we imaginaire fabeldieren in allerlei varianten – van agressief tot naïef – terug bij de Cobra-kunstenaars Karel Appel, Eugène Brands, Constant, Corneille, Asger Jorn, Lucebert en Anton Rooskens. Sommigen van deze beroemde kunstenaars waren als keramist werkzaam in het cultureel altijd bloeiende Tegelen.
Het bijzondere, hedendaagse werk van deze zeer aimabel en toegankelijk mens, kunstenaar én ondernemer sluit aan bij een lange kunsttraditie maar staat tegelijkertijd qua ideeën en uitvoering op hoogst originele benen. En dat is geen fabeltje.

Wilt u kunstenaar Sjaak Smetsers ontmoeten, maak hier uw afspraak.